بسم الله الرّحمن الرّحیم
امام خواهی مطلوب عقلی است فطرت ما امام را میخواهد اما او را خوب نمیشناسیم. عقل ماهم می گوید :امام باید معصوم باشد ، باز نمیشناسیم و نمیدانیم آن کسانی که هم مطلوب فطرتند و هم محبوب عقل کیانند؟! (اشباح العرش المجید) « اینها کسانی هستند که احاطه ی به عرش مجید داشته اند». عرش که مقام حاکمیت و عالمیت خداست . این بزرگواران از ساکنان آن مقامند که در زیارت جامعه می خوانیم : « خلقکم الله انواًر فجعلکم بعرشه محقدین» «خدا شما را از انواری آفرید و محیط به عرش خودش قرار داد». حقیقت آن که ما درست درک نمیکنیم که عرش ، یعنی چه و احاطه به عرش یعنی چه؟ این که مقام علم و قدرت خدا در اختیار آنها قرار گرفته و آنها محدق به عرش خدا هستند، چه عظمتی را افاده می کند؟ « الذین اصطفیتهم ملوکاً لحفظ النظام» یعنی خدایا من معتقدم که تو این انوار عرشی را ملک و سلطان و مطلق برای حفظ نظام خلقت قرار دادی. امام زمان (ع) حافظ نظام هستی اداره ی نظام خلقت ، واگذاری به اراده ی آنهاست . شاید در ذهن بعضی خطور کند که امام زمان (روحی فداه) الان که غایب است ، نه مرجع احکام است و نه قیام به اصلاح عالم میکند ، بنابر این وجود آن حضرت چه نقشی در عالم دارد که باید از مادر متولد شده و زنده بماند تا زمان ظهور فرا برسد.
عرض می شود آری ؛ باید توجه کامل به این حقیقت داشت که امام زمان کارش تنها مرجعیت احکام دین نیست و اصلاح جامعه ی بشری نیست ، بلکه کار عمده اش حفظ نظام خلقت است ؛ یعنی، همانگونه که خداوند خورشید را حافظ نظام منظومه ی شمسی قرار داده است ، و تمام کرات بر محور او می چرخند،و اگر نباشد اختلال در نظام کواکب و سیارات به وجود آمده متلاشی می گردند، همچنان خالق حکیم اراده اش بر این تعلق گرفته همیشه باید در عالم یک فرد یک انسان کامل با همین بدن عنصری و با تمام خواص بشری موجود باشد. حالا چه حاضر و چه غایب ،تا همچون خورشید که در منظومه ی شمسی اش محور است محور وجود عالمیان باشد و تمام برکات از سوی خالق هستی از طریق وجود آن انسان کامل به عالمیان برسد که فرمود : « اگر حجت درروی زمین نباشد ، زمین با اهلش نابود می گردد» ( بحار ج۲۳ صـــ۶ــ ) ثبات زمین و آسمان ،بستگی به وجود او و اراده ی او دارد و روزی، روزی خواران از هر قبیل که باشند، از کف با کفایت او به آنان می رسد. امامان معصوم بر پادارنده ی قسط وعدل در جامعه « آنها را از ابتدای هستی بر انگیخته ای و مقرر داشته ای که به دست آنها اقامه ی قسط و عدل در میان جوامع انجام پذیرد». آنها بیایند و از جامعه ی بشر،جامعه ی انسانی بسازند . اگر آنها نباشند ، جامعه ی انسانی به معنای واقعی اش تحقق نخواهد یافت . به راستی اگر امام آفریده نشده بود تا جامعه ی بشر را در راه سعادت ابدی بیفکند و به حیات جاودانی برساند، دستگاه خلقت ، دستگاه لغو و بی فایده بلکه کودکانه و سفیهانه ای می شد که این نظامات محیر العقول ، آفریده شده باشد برای انسان و انسان برای تبعیت ازجباران و درنده خویان سبک مغز بی خرد. درست مثل اینکه در یک فضای وسیعی خانه ای بسیار مجلل و مجهز بسازد، آنگاه در را باز کند و یک مشت گرگها وخوکها رادر آن رها کند تا هم دیگر را بزنند و بکوبند و فضولات و کثافات در آن بریزند . آیا این یک کار ابلهانه نیست؟ غرض از خلقت فرعون و شداد خدا هم این عالم را با این همه جهازات شگفت انگیزساخته باشد برای این که امثال فرعون و شداد و معاویه و یزید و دیگران بیایند واین همه جنایات ودرنده خویی ها را از خود بروزدهند ؟ آیا این جای اعتراض بر خالق نبود ؟ خداوند متعال خودش گفته است: این هدف من نبوده! ( و ما خلقنا السماء و الارض و ما بینهما لاعبین )انبیاء آیه ی ۱۶
